Standard RICS

Standard RICS został stworzony przez Royal Institution of Chartered Surveyors i jest powszechnie wykorzystywany w Wielkiej Brytanii.

W Polsce norma jest coraz częściej wykorzystywana.

W standardzie można odnaleźć definicję poprawnego pomiaru budynku na potrzeby wyceny, zarządzania, przeniesienia własności, projektowania, opodatkowania, sprzedaży bądź najmu.

Standard RICS wyróżnia 3 główne rodzaje powierzchni:
- powierzchnię zewnętrzną brutto,
- powierzchnię wewnętrzną brutto,
- powierzchnie wewnętrzną netto.

Powierzchnia zewnętrzna brutto (Gross External Area) jest powierzchnią budynku mierzoną po obrysie zewnętrznym dla każdej kondygnacji. Jest ona niezbędna przy planowaniu przestrzennym, opodatkowaniu oraz szacowania kosztów utrzymania budynków. Do powierzchni zewnętrznej brutto nie zaliczamy:
- zewnętrznych balkonów,
- zewnętrznych przejść i wyjść ewakuacyjnych,
- daszków,
- parkingów, itp.
Powierzchnia wewnętrzna brutto (Gross Internal Area) jest powierzchnią mierzoną po wewnętrznym licu ścian zewnętrznych na każdej z kondygnacji. Powierzchnia ta stosowana jest na potrzeby agencji nieruchomości, wyceny oraz zarządzania nieruchomościami. Do powierzchni wewnętrznej brutto zaliczamy wszystko co znajduje się wewnątrz budynku poza ścianami zewnętrznymi.
-
Powierzchnia wewnętrzna netto (Net Internal Area), jest powierzchnią użytkową budynku. Mierzona jest po wewnętrznym licu ścian okalających powierzchnie najmu. Jest ona wykorzystywana do określania współczynnika net/gross. Stosowana na potrzeby agencji nieruchomości, wyceny oraz zarządzania nieruchomościami.