GIF

Dyrektywa pomiaru powierzchni najmu dla przestrzeni komercyjnych GIF została opracowana w Niemczech przez Society of Property Research.

Jest ona powiązana z niemiecką normą DIN 277 i odnosi się do sposobu mierzenia powierzchni najmu.

W dyrektywie jest jasno powiedziane, które powierzchnie należy uznać za powierzchnie najmu przypisane do najemcy, a które za wspólne.

Ponadto dyrektywa określa, które powierzchnie nie powinny być traktowane jako powierzchnie najmu, np. powierzchnie techniczne, biegi schodów, rampy, spoczniki między piętrami, szyby windowe, strefy komunikacji kołowej, drogi i schody ewakuacyjne, atria, ściany i słupy konstrukcyjne, piony techniczne.

Typy powierzchni GIF

Według Dyrektywy GIF powierzchnie dzieli się na powierzchnie:

- nie stanowiące przedmiotu najmu (MF-0)
- będące przedmiotem najmu (MF-G)

Przyporządkowanie powierzchni dla budynku do MF-0 i MF-G jest jednoznaczne i zależy tylko od obiektu.

Do powierzchni MF-0 zaliczamy:
1. Powierzchnie obsługi technicznej (TF - Technische Funktionsfläche), czyli wszystkie pomieszczenia i powierzchnie techniczne.
2. Powierzchnie komunikacyjne (VF- Verkehrsfläche), czyli stałe i ruchome biegi schodów oraz rampy i podesty pośrednie znajdujące się między nimi (prócz podestów pięter), szyby windowe, powierzchnie komunikacyjne dla pojazdów, drogi, schody i balkony, które są głównie wykorzystywane jako drogi ewakuacyjne i ratunkowe, hole wejściowe, drogi sklepowe i atria w przypadku centrów handlowych.
3. Powierzchnie rzutów konstrukcji (KGF Konstruktions- Grundfläche), czyli:
- ściany zewnętrzne,
- powierzchnie rzutów wznoszących się elementów konstrukcyjnych, takich jak ściany i podpory,
- powierzchnie rzutów ścian otaczających technicznych powierzchni usługowych i powierzchni komunikacyjnych, które należą do MF-0,
- powierzchnie rzutów kanałów i szybów instalacyjnych, kominów oraz piwnic połączonych, które zgodnie z niemiecką normą DIN 277 stanowią powierzchnie rzutów konstrukcji.
Wszystkie wymienione rodzaje powierzchni rzutów stanowią powierzchnię najmu wtedy, gdy stanowią one następstwo indywidualnego żądania najemcy.
Ma to miejsce wtedy, gdy zostają one wyraźnie uzgodnione między wynajmującym i najemcą.
Do powierzchni MF-G zaliczamy powierzchnię podłogi należącą do powierzchni rzutu brutto i która nie jest zaliczana do powierzchni MF-0.
Zgodnie z dyrektywą GIF powierzchnia rzutu ściany działowej między najemcami, która nie należy do powierzchni MF-0 jest po połowie przyporządkowana najemcom powierzchni przyległych.
Ponadto powierzchnie parkingowe nie są wykazywane jako MF-G, jednakże mogą one stanowić obiekt najmu.
Wszystkie powierzchnie MF-G o wysokości w świetle mniejsze bądź równe 1.50 m powinny być wykazywane jako takie oddzielnie.

W zależności od sytuacji wynajmu, powierzchnia najmu MF-G może być przyporządkowana do powierzchni najmu:

- z wyłącznym prawem użytkowania (MF-G1),
- z prawem wspólnego użytkowania (MF-G2).

Powierzchnie MF-G występujące w budynkach są uznawane ze wyłączne powierzchnie najmu, tylko wtedy gdy są one typowo przyporządkowane jednemu najemcy.
Powierzchnie MF-G występujące w budynkach są uznawane za powierzchnie najmu wspólnego użytkowania, tylko wtedy gdy są one typowo przyporządkowane wielu lub wszystkim najemcom. Powierzchnie te powinny być przyporządkowane wykorzystującym je najemcom proporcjonalnie.

GIF - Pomiar

Standard dokładnie określa również zasady pomiaru, oraz mówi o pomiarach w przypadku elewacji otworowych i osłonowych.